Enjeksiyon kalıplama stabilitesi için en önemli unsur nedir - havalandırma ve akış uzunluğu oranı mı?

Plastik akış direncini etkileyen beşinci ve altıncı faktörler "yetersiz havalandırma " ve "aşırı akış uzunluğu oranı"dır.

 

1. Havalandırma

Kalıp havalandırmasının iyi olup olmaması, enjeksiyonun sonundaki akış direnciyle doğrudan ilişkilidir.
Kalıp her sıkıştırıldığında, erkek ve dişi kalıplar boş olsa bile, içine hava dolar. Plastik enjekte edildiğinde, kalıba girdikten sonra kalıp boşluğundaki havayı sıkıştırır, bu da kalıp boşluğunun iç basıncının artmasına ve dolayısıyla akış direncinin artmasına neden olur. Kalıp yetersiz havalandırıldığında, enjeksiyon kalıplama bir basketbol topunu şişirmeye benzer ve giderek daha da zorlaşır. Bu nedenle, enjeksiyonun sonunda akış direnci hızla artar. Hatta aşırı sıkıştırılmış sıcak hava nedeniyle, plastik nihai ürünün sonunda yüksek sıcaklıkta çatlayabilir veya yanabilir.

Basitçe söylemek gerekirse, kalıptaki hava hacmi, bitmiş kalıbın hacmine eşittir. Bu nedenle, ne kadar plastik enjekte edilirse, o kadar hava da dışarı atılmalıdır. Kalıp havalandırmasının verimliliği ne kadar yüksek olursa, enjeksiyon sırasında akış direnci o kadar düşük olur ve şekillendirme o kadar kolaylaşır.
Ayrıca, kalıbın kendisinin havalandırılmasının yanı sıra, üretim sürecinde kalıp yüzeyinin düzenli olarak temizlenmesi de önemlidir. Plastik hammaddesi petrolden elde edilen bir bileşik olduğundan, yüksek sıcaklıkla karşılaştığında az miktarda gaz ve yağ lekesi üretir ki bu da yaygın olarak "gaz" olarak bilinir. Bir süre üretimden sonra, kalıptaki havalandırma olukları gazla kaplanır ve tıkanır, bu da kalıpta gaz kalmasına ve gelecekteki üretim kalitesinin istikrarını etkilemesine neden olur.

 

2. Akış uzunluğu oranı

Basitçe ifade etmek gerekirse, akış uzunluğu oranı, plastiğin "akış uzunluğunun" "akış kalınlığına" bölünmesiyle elde edilir.
Akış uzunluğu oranının hesaplama yöntemi şöyledir: L/t oranı = L1/t1 + L2/t2 + L3/t3
Akış oranı ne kadar uzun olursa, nihai ürünün sonuna kadar dolum sırasında direnç o kadar büyük olur. Genel olarak, akış uzunluğu oranı 150'den büyük olduğunda, dolumun sonunda plastiğin akış direnci nispeten büyük olur ve şekillendirme zorlaşır. Örneğin, bir kişi gücünün %70'iyle 10 metrelik bir hedefi vurabilir, ancak mesafe 50 metreye uzatılırsa, gücünün %100'üyle bile vuramayabilir. Bu nedenle, enjeksiyon basıncı akış direncinden düşük olduğunda, plastik artık düzgün bir şekilde ilerleyemez. İşte bu yüzden, akış uzunluğu oranı çok uzun olan nihai üründe, üretim istikrarsız hale geldiğinde, sonunda kısa atış oluşması kolaydır.

Ancak, nihai ürünün ve kalıbın tasarımından kaynaklanan büyük bir akış uzunluğu oranı söz konusuysa, makineyi ayarlayarak bunu nasıl iyileştirebiliriz? İşte birkaç yöntem:
(1) Malzemenin sıcaklığını artırın ve ham maddenin akışkanlığını artırın.
(2) Ateş hızını artırın, kesme ısısını artırın ve katılaşmış katmana doğru hızla ilerleyin.
(3) Katılaşmış tabakanın kalınlaşma hızını geciktirmek için kalıp sıcaklığını artırın.

 

Plastik enjeksiyon kalıplama stabilitesi için gerekli olan unsurların daha iyi anlaşılması

Bu, plastik enjeksiyon kalıplama hakkında yalnızca kısmi bir genel bakıştır. Bunlar sizin için doğru bilgiler mi? Bunları nasıl uygulayacağınızdan emin değil misiniz?

Bir sonraki projeniz mi var? Teknik uzmanlarımızla iletişime geçin, süreçlerden en iyi sonuçları nasıl alacağınız konusunda size yardımcı olabilecek tavsiyelerde bulunabiliriz.